W tym filmie chcemy zainstalować nasz emulator, a filmy instalacyjne mogą być nieco nudne, więc staram
się jak najlepiej wynagrodzić ci później kilka fajnych funkcji, które mamy w naszym emulatorze.
W porządku, więc wróćmy do Ubuntu VM i zacznijmy instalować nasz emulator, aby zainstalować
emulator.
Moim zdaniem najłatwiej jest to zrobić za pośrednictwem Android Studio.
Otwórzmy więc terminal i przejdźmy do tej ścieżki.
Jeśli chcemy uruchomić Android studio, musimy cały czas wpisywać tę ścieżkę w naszym terminalu,
co jest nieco niewygodne.
Stwórzmy więc jakiś skrót do tego, abyśmy mogli po prostu uruchomić go przez studio, a następnie zostanie uruchomione
studio Androida.
Jak możemy to zrobić?
Cóż, możemy stworzyć po prostu alias dla całej tej komendy.
Tak więc alias zastąpi całą komendę i można go wstawić do naszych ustawień.
H rc Więc kopiujemy całą ścieżkę, a następnie otwieram zestaw.
HRC i tworzymy nowy alias.
Nazywamy studio, a następnie podajemy tę pełną ścieżkę za każdym razem, gdy wpisujemy teraz studio w naszym terminalu,
całe polecenie zostanie wykonane w porządku, aby wyjść, gdy wszystko, co musimy zrobić, to nacisnąć dwukropek w Q,
a następnie wyjdziemy z tego.
W porządku.
Jeśli uruchomisz to polecenie później, nie zadziała.
Studio poleceń byłoby więc nieznane, ponieważ musimy najpierw zaktualizować zestaw air C.
Możemy otworzyć nowy lub po prostu użyć źródła, a następnie podać nazwę pliku, który zaktualizuje nasz bieżący
terminal wszystkimi tymi poleceniami.
Następnie po prostu uruchamiamy studio, wpisując studio w naszym terminalu.
W porządku.
Tutaj widzimy otwarte studia, a następnie przechodzimy do dalszych działań i wybieramy Menedżera urządzeń wirtualnych.
Och, co to jest, twój procesor nie obsługuje wymaga wierzchołków lub SVN.
W porządku.
Oznacza to, że wirtualizacja musi być włączona w naszej maszynie wirtualnej.
Jak wspomniano na początku, uruchamianie w maszynie wirtualnej w maszynie wirtualnej nie jest najlepszą wydajnością,
jaką będziemy mieć.
Patrick Dodając do emulatora, to zadziała.
W tym miejscu musimy również włączyć hiperwizor dla naszej maszyny wirtualnej.
Jak możemy to zrobić?
Niestety, musimy wyłączyć zasilanie, więc musimy zamknąć wszystko tutaj, a następnie przejść do ustawień
maszyny wirtualnej, a następnie prześledzić to po lewej stronie.
W sekcji procesora i pamięci dostępna jest opcja zaawansowana.
I tutaj możemy włączyć aplikacje hypervisor w tej maszynie wirtualnej.
W porządku.
Po włączeniu tego pola wyboru możemy uruchomić lub wizualizować inną maszynę wirtualną w naszej maszynie
wirtualnej dokładnie tak, jak chcemy, przynajmniej w tej konfiguracji.
Tak więc po włączeniu możemy rozpocząć to jeszcze raz.
Ten system zostanie zainstalowany i gotowe.
Teraz logujemy się i po prostu otwieramy nowy terminal i uruchamiamy nasze polecenie, nasz alias studio.
No i proszę.
A teraz studio Androida zaczyna się od nowa.
W porządku.
Następnie przechodzimy do dalszych działań.
Menedżer urządzeń wirtualnych.
A teraz komunikat o błędzie zniknął.
Doskonale.
Możemy teraz utworzyć nowe urządzenie.
I tutaj mamy ogromną listę możliwych urządzeń.
Jeśli przewiniesz trochę w dół, to mamy urządzenia takie jak ten pixel four tutaj i możemy powiedzieć,
że ten nie umieścił ani nie włączył urządzenia pixel four jako emulatora.
Brzmi absolutnie niesamowicie.
Należy jednak pamiętać, że im potężniejsze jest to urządzenie, tym większymi zasobami dysponuje.
Dlatego polecam inne urządzenie.
Tak więc urządzenie nexus nie jest tak potężne, co jest dobre ze względu na emulację, a także ma domyślnie
włączony dostęp do roota.
Jest to więc zdecydowanie nasze urządzenie, które chcemy mieć.
Więc przeszukajmy to.
Przewijamy trochę w dół i oto mamy urządzenie Nexus pięć, wszystkie urządzenia są umieszczone lub włączone i mają
różne rozdzielczości.
Więc biorę ten tutaj, wersję HD.
Jest to całkowicie w porządku.
Cześć chłopaki, to ja z przyszłości.
W tym momencie zdałem sobie sprawę, że popełniłem mały błąd.
Posiadanie obrazu emulatora z włączonym sklepem Playstore automatycznie usuwa dostęp roota.
Mamy więc dostęp do roota tylko na tych urządzeniach, które nie są dostarczane ze sklepem Play.
Dlatego zalecam, aby zamiast używać tego obrazu Nexusa 5, użyć obrazu Nexusa 6, ponieważ to urządzenie nie
jest dostarczane ze sklepem Play i dlatego ma automatycznie włączony root w przypadku, gdy nie
masz żadnego urządzenia, nadal zalecam pobranie jednego obrazu emulatora, który ma włączony
sklep Google Play, ponieważ jednak drugi obraz, obraz Nexusa 6 nie ma takich rzeczy jak sklep Play
lub przeglądarka Chrome lub podobne rzeczy.
Nie jest to wymagane podczas tego kursu, ale jeśli chcesz rozpocząć karierę hakera aplikacji, możesz
chcieć mieć takie urządzenie.
W porządku.
Podsumowując, podczas tego kursu jedynym urządzeniem, którego potrzebujesz, jest obraz Nexusa Six bez sklepu
Play.
Więc podkreślę to tutaj.
Można również uzyskać.
Urządzenie ze sklepem Play, ale wtedy nie masz dostępu do roota.
Sam sklep Google Play nie będzie wymagany podczas tego kursu, więc możesz doskonale poruszać
się po tym urządzeniu Nexus six bez włączonego sklepu Play.
Przejdę teraz do procesu instalacji dla urządzenia Nexus 5, ale mam na myśli, że nie ma to żadnego znaczenia.
Odnośnie.
Do szóstego Nexusa.
Niemniej jednak wybierz Nexusa sześć również w następnym filmie.
Kiedy mówimy o opcjach emulatora, nie ma różnicy lub nie jest to specyficzne dla urządzenia, więc możemy
po prostu przejść tutaj.
W porządku.
Dobrze.
Przepraszam za zamieszanie, ale to chyba nic wielkiego.
Przejdźmy po prostu do części instalacyjnej.
Dobra, idziemy.
Następnie klikamy przycisk Dalej.
Tutaj mamy teraz obraz systemu.
Czyli system operacyjny, który chcemy mieć na naszym urządzeniu.
W moim przypadku wybieram IP w wersji 30, czyli Android R, ale możesz też wybrać IP w wersji 32, ponieważ
ten kurs został zaprojektowany do pracy na najbardziej aktualnych wersjach.
W związku z tym nie powinieneś napotkać żadnych problemów.
W porządku.
A potem rozpoczyna się pobieranie i och, co to za mało miejsca na dysku?
W porządku.
Zapomniałem zwiększyć rozmiar naszego dysku twardego.
Myślę więc, że obecnie działamy na 20 gigabajtach, a Android studio i wszystkie te emulatory wymagają
dużo miejsca na dysku.
Dlatego niestety muszę szybko zmienić rozmiar tej partycji, ale to nic wielkiego.
Po prostu klikamy to i niestety musimy anulować bieżące pobieranie.
Następnie zamknijmy wszystko tutaj i musimy ponownie wyłączyć maszynę wirtualną.
Następnie w ustawieniach maszyny wirtualnej wybieramy teraz dysk twardy i
zwiększamy go na przykład do 60 gigabajtów.
To dobrze.
Teraz uruchommy system jeszcze raz.
Proces rozruchu jest już uruchomiony.
W porządku.
Logujemy się ponownie i teraz musimy zmienić rozmiar naszej partycji, ponieważ nasza partycja nadal ma tylko
20 gigabajtów, ale mamy teraz 40 więcej dostępnych do zrobienia tego.
Po prostu przechodzimy do działań, a następnie wyszukujemy dyski i tutaj widzimy, że mamy
wolne miejsce o wielkości 43 gigabajtów.
Tak więc nasza petycja wciąż ma tylko 20 gigabajtów.
Ale teraz, klikając ten, a następnie przechodząc do tych ustawień i zmieniając rozmiar, możemy teraz dostosować
te 40 gigabajtów do naszych 20 gigabajtów.
W porządku.
Musimy wprowadzić nasze dane uwierzytelniające.
A także dla drugiej części tutaj, ustawienia zmiany rozmiaru, a następnie spakujmy wszystko na wierzchu.
W porządku.
Teraz mamy 64-gigabajtową partycję.
Zweryfikujmy to otwierając nowy terminal, ten 3-h.
Proszę bardzo.
Mamy teraz 39 gigabajtów wolnego miejsca na dysku.
W porządku.
To wszystko jest idealne.
Teraz możemy kontynuować naszą instalację.
Dobrą rzeczą jest to, że powinien natychmiast rozpocząć się tam, gdzie się zatrzymał.
Otwórzmy więc Android Studio ponownie,
aby uzyskać więcej akcji i zarządzania urządzeniami wirtualnymi.
Utwórz nowe urządzenie.
I pamiętaj o wyborze Nexusa Six.
Oprócz tego, że widzę, jak wybieram Nexusa pięć, a następnie Androida R i widzimy tak, poprzedza to, gdzie się zatrzymał?
Przetestowałem to.
U mnie to zadziałało.
Więc nawet jeśli pobieranie zostało anulowane, system działa i uruchamia się.
W porządku.
Poczekajmy więc, aż pobieranie zostanie zakończone.
W porządku, klikamy Finish, a następnie Next.
I tutaj mamy teraz konfigurację weryfikacji.
Mamy więc nazwę naszego AVD, zainstalowany system i podobne rzeczy.
Lubię szybko zmienić nazwę tylko na Nexus 5, a następnie nacisnąć przycisk zakończenia.
Doskonale.
Mamy to.
Teraz.
Wszystko, co musimy zrobić, to po prostu nacisnąć przycisk odtwarzania, a następnie emulator zostanie uruchomiony,
a tutaj otrzymujemy emulator odradzający się przy użyciu zagnieżdżonej wirtualizacji.
Nie jest to zalecane.
Tak, zgadzam się z tym.
Również nie polecam, ale działa.
Przetestowałem to dla tej maszyny wirtualnej i tego emulatora.
I tak, napotykamy trochę opóźnień, ale działa to doskonale.
Jeśli chcesz mieć naprawdę przyjemne wrażenia użytkownika, zainstaluj system Linux na swoim systemie hosta,
a następnie użyj tego emulatora bezpośrednio na swoim systemie hosta, a unikniesz zagnieżdżonej wirtualizacji.
W porządku.
Doskonale.
Dobra, przejdźmy dalej.
Po prostu klikamy OK i możemy zamknąć wszystkie pozostałe okna.
A teraz uruchamiamy emulator.
Za pierwszym razem może to potrwać dość długo, więc weź T, weź kawę, a następnie usiądź wygodnie i zrelaksuj
się, ponieważ pierwsze uruchomienie systemu zajmuje kilka minut, ale później to tylko kwestia
sekund, jeśli chcesz go ponownie uruchomić.
I tutaj widzimy, że piksel się uruchamia i nie musimy wstawiać niektórych kont ani podobnych rzeczy.
Inteligentny.
Jest teraz gotowy do użycia.
Nieźle.
W porządku.
A teraz zakończyliśmy część instalacyjną.
W następnym filmie będziemy musieli przyjrzeć się tym funkcjom tego emulatora.
Będziemy również wykonywać nieco częściej konfigurację.
Stworzymy więc skróty, dzięki którym będziemy mogli łatwo uruchomić ten emulator bez konieczności ciągłego uruchamiania Android
studio.
W porządku.
Więc naprawdę nie mogę się doczekać, aby cię tam zobaczyć.