Teraz rozumiemy, jak działa Ppgpp.
W tym wykładzie i kilku następnych pokażę, jak używać go do szyfrowania wszelkiego
rodzaju danych, weryfikacji integralności itp.
Teraz, jak wyjaśniłem w poprzednim wykładzie, aby to zadziałało, odbiorca, którym w tym przypadku
jest John, musi najpierw wygenerować parę kluczy, klucz publiczny i klucz prywatny.
Udostępni on klucz publiczny osobie, od której chce otrzymać dane.
Osoba, którą w tym przykładzie jest David, użyje klucza publicznego do zaszyfrowania wiadomości.
Wyślij wiadomość do Johna.
Wiadomość będzie nieczytelna, chyba że do jej odszyfrowania zostanie użyty klucz prywatny.
Jak widać w całym tym scenariuszu, klucz prywatny nigdy nie opuścił Johna.
Tak więc John nigdy nie udostępnia klucza prywatnego.
Jest to jedyny klucz, którego można użyć do odszyfrowania danych.
Dlatego ta implementacja jest bardzo, bardzo bezpieczna.
Jak już wspomniałem, pierwszym krokiem jest wygenerowanie pary kluczy przez odbiorcę.
Klucz publiczny i klucz prywatny.
W tym wykładzie pokażę więc, jak możemy utworzyć własną parę kluczy, abyśmy mogli udostępniać nasz klucz
publiczny osobom, od których chcemy otrzymywać dane.
A następnie mogą użyć tego klucza publicznego do zaszyfrowania danych i wysłać je do nas, abyśmy byli jedynymi,
którzy mogą je odszyfrować, ponieważ mamy klucz prywatny.
Możemy to łatwo zrobić w taliach za pomocą preinstalowanego programu o nazwie Cleopatra.
Program ten można znaleźć w aplikacjach pod akcesoriami, a my mamy go tutaj.
W rzeczywistości program ten byłby już używany, gdybyś zainstalował przeglądarkę Tor w systemie Windows.
Ale tak czy inaczej, mamy tutaj inny przypadek użycia, a celem jest faktyczne wykorzystanie go do utworzenia
dla nas pary kluczy.
Jak widać, domyślnie ma już zainstalowanych kilka kluczy.
Teraz klucze te są preinstalowane przez deweloperów.
Możesz zobaczyć nazwy tych kluczy, powiązane z nimi wiadomości e-mail, daty, od których są
ważne i do kiedy wygasają.
I kluczowy identyfikator.
Teraz bardzo ważne jest, aby zrozumieć, że nigdy nie należy usuwać żadnego z tych kluczy, ponieważ klucze te są faktycznie
używane do sprawdzania integralności pakietów pobieranych przez tales.
Tak więc za każdym razem, gdy instalujesz aktualizacje lub instalujesz programy na taliach, klucze
te są używane do sprawdzania, czy te pakiety lub aktualizacje nie są modyfikowane podczas pobierania
z ich oryginalnych źródeł.
Dlatego bardzo ważne jest, aby te klucze były takie same.
To, co chcemy teraz zrobić, to stworzyć własny klucz.
Aby to zrobić, klikamy na plik i na New Key Pair.
Wybierzemy pierwszą opcję, aby wygenerować osobistą parę kluczy openpgp.
I prosi nas o podanie imienia i nazwiska oraz adresu e-mail.
Jak widać, wartości te są opcjonalne.
Właściwie nie trzeba tu nic wpisywać.
Bardzo ważne jest, aby pamiętać, że wartości wprowadzone tutaj będą widoczne dla każdego, komu udostępnisz
klucz.
Jeśli więc udostępniasz go w przyszłości osobom, którym nie jesteś pewien, czy powinieneś ufać,
upewnij się, że używasz fałszywego nazwiska i fałszywego identyfikatora oraz prywatnego lub anonimowego adresu e-mail, który utworzyliśmy
wcześniej, lub możesz po prostu pozostawić go pustym.
Wpiszę więc po prostu imię i nazwisko jako John Wick, a mój prywatny i anonimowy e-mail to J and seven
at illudin.
Kliknę na Opcje zaawansowane, aby pokazać, co możemy zmienić i dać ci wyobrażenie o tym, co jeszcze
można zmodyfikować.
Możesz więc zobaczyć tutaj szyfrowanie lub typ klucza ustawiony na RSA.
Chcesz zachować to samo.
Jest to bardzo silne szyfrowanie.
Po prostu zwiększymy jego wartość do 4096 bitów.
W tym miejscu w użyciu certyfikatu możesz zaznaczyć pola, do których będziesz używać tego klucza.
Jak widać, klucz będzie używany do podpisywania szyfrowania i certyfikacji.
I nie będziemy używać tego klucza do uwierzytelniania.
To całkowicie w porządku.
W rzeczywistości chcemy go używać tylko do podpisywania szyfrowania i certyfikacji.
Wszystkie te opcje pozostaną więc bez zmian.
Możesz także ustawić datę wygaśnięcia tego klucza, aby wygasł po osiągnięciu daty, którą wybierzesz tutaj,
możesz odznaczyć to pole, aby zachować ważność na zawsze lub po prostu zaznaczyć je i ustawić odpowiednią
datę.
Gdy będziesz zadowolony z opcji, klikniemy na nie.
Dobrze.
Klikamy przycisk Dalej, aby przejść do następnego kroku.
Jak widać, pokazuje nam podsumowanie wartości, szczegóły, które wypełniliśmy.
Możesz kliknąć tutaj, aby wyświetlić wszystkie szczegóły, aby zobaczyć wszystkie opcje i wartości, które wybraliśmy.
Jesteśmy zadowoleni ze wszystkiego.
Klikamy więc Utwórz, a na koniec zostaniemy poproszeni o ustawienie hasła dla tego klucza.
Upewnij się, że wybrałeś silne hasło, które jest trudne do złamania lub odgadnięcia.
I klikniemy OK, aby zakończyć ten proces.
I doskonale.
Klucz został utworzony.
Teraz mamy również odcisk palca.
Mówiliśmy o tym wcześniej, gdy rozmawialiśmy o walidacji i omówimy to bardziej szczegółowo
w następnych wykładach.
Omówimy również te kolejne kroki w następnych wykładach.
Tak czy inaczej, jesteśmy zadowoleni z tego, co zrobiliśmy do tej pory.
Po prostu klikniemy Zakończ i jak widać, nowy klucz jest pogrubiony na
dole.
Ten klucz jest pogrubiony, ponieważ w rzeczywistości zawiera dwa klucze.
Zawiera on klucz prywatny i klucz publiczny.
Klucz publiczny to ten, który udostępniasz osobom, którym chcesz udostępnić zaszyfrowane dane.
A ta prywatna to ta, którą zachowujesz dla siebie i nigdy się nią nie dzielisz.
Wszystkie pozostałe klucze nie są pogrubione, ponieważ są to klucze publiczne.
Nie zawierają one klucza prywatnego, ponieważ w rzeczywistości nie są to nasze własne klucze.
Dlatego twórcy opowieści udostępnili tutaj swój klucz publiczny, abyśmy mogli zweryfikować, czy pobrane pakiety są
rzeczywiście przez nich stworzone.
Wpisy te nie zawierają oczywiście klucza prywatnego, ponieważ deweloperzy tales zachowują
te klucze prywatne dla siebie i używają ich do podpisywania pakietów, które nam dystrybuują.
Możesz także uzyskać więcej informacji na temat każdego z tych kluczy, klikając go prawym przyciskiem myszy
i przechodząc do szczegółów tutaj na dole.
Jak widać, możemy zobaczyć adres e-mail, imię i nazwisko, i tak mogliśmy to zobaczyć na początku.
Możesz również zobaczyć daty, od których jest ważny.
A kiedy wygaśnie, możesz zobaczyć typ, możesz zobaczyć odcisk palca.
Jak już wspomniałem, jest to przydatne do walidacji danych, ale omówimy to bardziej szczegółowo później.
Możesz nawet zmienić hasło z tego miejsca, a więcej szczegółów tutaj, oczywiście, daje nam jeszcze więcej szczegółów,
a my porozmawiamy więcej o eksportowaniu kluczy i udostępnianiu ich oraz udostępnianiu certyfikatów w następnych wykładach.
Ale na razie mamy nasz klucz utworzony i przechowywany wewnątrz tego programu, Cleopatra.
W przyszłości pokażę ci, jak korzystać z tego programu i używać tego klucza do szyfrowania tekstu i prywatnego
udostępniania informacji.